Niespiesznym krokiem poznajemy jedno z najpiękniejszych kolonialnych miast Ameryki Środkowej. Spacerując brukowanymi uliczkami, wczujemy się w jego rozleniwioną atmosferę.

Zajrzymy do zabytkowych kościołów i klasztorów, odwiedzimy lokalny targ i będziemy podziwiać widoki ze wzgórza Cerro de la Cruz. Pojedziemy „chickenbusem” do pobliskiego miasteczka San Juan Obispo, aby zwiedzić rzemieślniczą fabrykę czekolady. Czekolada to jeden z najważniejszych produktów eksportowych Gwatemali.

Czeka nas pierwsza lekcja tańca.

Wcześnie rano ruszamy na trekking na wulkan Pacaya – oczywiście, jeśli będzie to możliwe, bezpieczeństwo przede wszystkim. Nie wchodzimy na sam szczyt właśnie ze względów bezpieczeństwa.

Przemierzamy strumienie zastygłej lawy, wymijamy czarne skały i podziwiamy widoki na inne wulkany wokół. Czuć, że z wnętrza ziemi wydobywa się ciepło. A wtedy przewodnik wyciąga z plecaka kolorowe pianki marshmallows i pieczemy je w płytkich jamkach wygrzebanych w wulkanicznym popiele — bez użycia ognia!

Po południu mamy czas na spacery, zdjęcia lub opcjonalny wyjazd do Hobbitenango – położonego wysoko w górach miejsca z pięknymi panoramami.

Wieczorem czeka nas kolejna lekcja tańca.

Ruszamy nad jezioro Atitlán, uważane za najpiękniejsze jezioro Ameryki Środkowej.

Docieramy do San Pedro La Laguna – majańskiego miasteczka położonego pomiędzy taflą jeziora a wulkanami. Tu powitamy Nowy Rok!

Jedziemy do San Juan La Laguna, miasteczka, w którym obejrzymy przepiękne, barwne murale. Zobaczymy, jak lokalni twórcy ręcznie tkają i farbują tkaniny naturalnymi barwnikami. Będziemy tam mieli okazję skosztować kuchni gwatemalskiej.

Kto będzie miał siły i ochotę, wejdzie na punkt widokowy Kaqasiiwaan, skąd rozpościera się piękny widok na jezioro.

Chcemy zorganizować lekcję tańca z lokalnym instruktorem.

Do Panajachel płyniemy łódką przez jezioro. Potem ruszamy lokalnym transportem, czyli pickupem, do rzadko odwiedzanego przez turystów San Antonio Palopó – wioski, w której prawie wszyscy mieszkańcy, Majowie, na co dzień chodzą w tradycyjnych strojach.

Wioska słynie z tkactwa i będziemy tam mieli możliwość ubrania się w lokalne stroje. Słynna jest też miejscowa ceramika, zaskakująco podobna do naszego rodzimego Bolesławca. Weźmiemy udział w warsztatach ceramicznych i spróbujemy swoich sił w malowaniu lokalnych wzorów.

Czas na spacer po Panajachel i kawę z widokiem na jezioro. Zostajemy tam na noc.

Jedziemy do Chichicastenango na największy i najbardziej autentyczny targ rękodzieła w Ameryce Środkowej. To najlepsze miejsce, żeby kupić unikatowe pamiątki.

Odwiedzimy miejscowy kościół i kolorowy cmentarz, gdzie do dziś odbywają się tradycyjne ceremonie Majów.

Na noc jedziemy do Antigua. Ostatnia okazja, żeby tam potańczyć!

Ruszamy na wschód kraju, nad Rio Dulce.

Czeka nas całodzienna podróż busem, a następnie łodzią przepłyniemy przez tropikalny rezerwat do karaibskiego Livingston. Po drodze zobaczymy tropikalną roślinność, ptaki i życie nad rzeką.

W Livingston zatrzymamy się na dwie noce.

Livingston to zupełnie inna Gwatemala — karaibska, gorąca i pełna muzyki.

Odpoczniemy nad morzem, wybierzemy się do wodospadów i pospacerujemy po miasteczku, do którego można dotrzeć tylko łodzią. Mieszka tam karaibska grupa etniczna Garifuna. Obejrzymy pokaz gry na bębnach i tańca Garifunów, a potem spróbujemy sami zaczerpnąć z ich kultury podczas lekcji tańca.

Wracamy łodzią nad Rio Dulce i jedziemy do Flores – kolorowego miasteczka położonego na wyspie na jeziorze Petén Itzá.

Przespacerujemy się po wyspie, będziemy podziwiać zachód słońca nad wodą i przygotowywać się na spotkanie z jednym z najważniejszych miejsc świata Majów.

O świcie ruszamy do Tikal.

Ze szczytu jednej z piramid zobaczymy pierwsze promienie słońca nad ruinami Majów. Poczujemy i usłyszymy, jak budzi się dżungla.

Tikal to jedno z najbardziej spektakularnych stanowisk archeologicznych Ameryki Środkowej. Największy rozkwit przeżywało w VII–VIII wieku, a już sto lat później zostało opuszczone i zarosło dżunglą. Ukryte przez wieki, do dziś robi ogromne wrażenie, skrywając masę tajemnic i urzekając atmosferą.

Przekraczamy granicę Belize. To niewielki karaibski kraj, gdzie życie płynie niespiesznie, a ludzie mówią nie po hiszpańsku, ale po… angielsku! Angielski miesza się tu z kreolskim, a atmosfera bardziej przypomina Karaiby niż Amerykę Środkową.

Jedziemy nad Morze Karaibskie na zasłużony odpoczynek po intensywnej części wyprawy.

Czas na odpoczynek, kąpiele, owoce morza, karaibską muzykę i leniwe spacery po plaży.

Chętni będą mogli wybrać się na snorkeling lub rejs na rafę koralową. Belize słynie z jednej z najpiękniejszych raf świata.

Czas na odpoczynek, kąpiele, owoce morza, karaibską muzykę i leniwe spacery po plaży.

Chętni będą mogli wybrać się na snorkeling lub rejs na rafę koralową. Belize słynie z jednej z najpiękniejszych raf świata.

Powoli żegnamy się z Karaibami. Ostatnia kawa z widokiem na morze, ostatnie spacery i czas, żeby jeszcze chwilę nacieszyć się tropikalnym klimatem Belize.

Jedziemy na lotnisko i lecimy w kierunku Europy.

Wracamy do domu z plecakami pełnymi wspomnień, muzyki, kolorów i zapachu Ameryki Środkowej.