Lecimy do Ekwadoru. Stołeczne lotnisko w Quito leży na równiku, a jednocześnie na wysokości 2850 m. n.p.m., więc może być rześko. Jedziemy do słynnego z rdzennej ludności Otavalo. Podróże drogami ekwadorskimi to przygoda sama w sobie!
Żeby mieć czas na poznawanie miejscowych mieszkańców i lokalnej kultury, dwie noce spać będziemy w domu – pensjonacie.

Dzień z widokami na stożki wulkanów, piękne doliny oraz jezioro Cuicocha, leżące w ogromnym kraterze wygasłego wulkanu. Skąd nazwa? Cuy to w języku rdzennych mieszkańców świnka morska, bardzo popularna, bo będąca lokalnym przysmakiem. A że wyspa na tym jeziorze ma kształt właśnie świnki morskiej, to sekret nazwy sam się wyjaśnił.

Spotkamy się z rdzenną ludnością kultywującą tradycyjne rzemiosło. Ogromne wrażenie robią czarnowłose kobiety, paradujące w bielutkich bluzkach z koronkami! Idziemy na zakupy na targ w Otavalo, na północy Ekwadoru. Szaliki, czapki, rękawiczki są nie tylko z wełny alpaki są wyjątkowo ciepłe, ale i gustowne! Przydadzą się nie tylko wysoko w Andach, ale także w zimowym czasie w środkowej Europie!

Potem przejedziemy do leżącej na zboczu wioski. Uprawiają tam ziemniaki, kaszę quinoa czyli komosę ryżową, łubin i kukurydzę. Domowy obiad przygotuje nam Klaudia z miejscowego plemienia. Zdrowe jedzenie z własnego ogrodu!

Dzień zaczniemy od farmy… róż! Czy wiesz, że w Ekwadorze kwitną róże, które kupisz potem w Polsce w kwiaciarni? Od dziś już zawsze będziesz inaczej patrzeć na róże!
Potem wybieramy się na równik. Możemy zrobić niezwykłe fotki stojąc (lub siedząc) na dwóch półkulach jednocześnie. A może nawet skacząc jednej półkuli na drugą?
Jedziemy do Mindo, tam wylądujemy w tropikalnym raju. A na deser – poznajemy sekrety wytwarzania czekolady!

Kto chce mieć piękne zdjęcia ptaków, nie pośpi długo! Mindo to raj dla fotografów przyrody, a żeby uchwycić latające piękności najlepiej wstać o świcie. Na szczęście kolorowe kolibry możemy oglądać cały dzień – wybieramy się na wycieczkę tam, gdzie jest ich najwięcej. Ruszamy do motylarium, żeby zachwycać się kolorami i kształtami barwnych motyli. Wśród rajskiej przyrody dojdziemy do wodospadu.
Potem jedziemy pod Cotopaxi, żeby spać w zabytkowej hacjendzie pod wulkanem.

Dzień rozpoczynamy w oszałamiającej Alei Wulkanów. Tak nazwał tę okolicę przemierzając ją w 1802 słynny niemiecki przyrodnik Alexander von Humboldt. Niezwykle trafnie! Nad okolicą góruje Cotopaxi, aktywny wulkan o wysokości 5897 m n.p.m. Widok oszałamia! Idziemy na spacer wokół jeziora Limpiopungo, w którym przy dobrej pogodzie odbija się idealny stożek wulkanu. Będziemy na wysokości 3800 metrów n.p.m., więc warto pamiętać o ciepłej kurtce i rękawiczkach! Dobre buty na wulkaniczne skały też się przydadzą. Jeśli na Cotopaxi jest akurat erupcja (w końcu to czynny wulkan), to oczywiście zmieniamy plany i jedziemy… do innego wulkanu! Jest ich pod dostatkiem. Na nocleg jedziemy do Banos.

Podziwiamy wodospady i orchidee w urokliwych okolicach uzdrowiskowego miasteczka Banos – to słynna Droga Wodospadów w dolinie rzeki Pastaza. Kto ma odwagę, wchodzi na wiszący mostek, żeby podziwiać Diabelski Kocioł, czyli Pailón del Diablo. A wszyscy mogą bujać się na ogromnej huśtawce!
Podziwiamy wulkan Chimborazo, najwyższy szczyt w Ekwadorze. A mierząc od środka ziemi – najwyższy szczyt naszej planety!

Dziś wreszcie leniwy poranek w pięknych okolicznościach przyrody. Mamy czas na połażenie po urokliwym miasteczku i relaks w naturalnym spa. Potem ruszamy do Quito.

Dzień na poznawanie Quito. Pięknie położone w dolinie między wysokimi górami ma długą historię. W czasach inkaskich, a szczególnie kiedy panował władca Huayna Capaca miasto wyrosło na drugi ośrodek Państwa Inków. Ale gdy pojawili się hiszpańscy konkwistadorzy, zniszczyli inkaską stolicę!
Zwiedzamy katedrę oraz najpiękniejszy barokowy kościół La Companía z 1605 roku. Podziwiamy miasto z lotu ptaka, a ściślej mówiąc z kolejki linowej, którą będziemy frunąć nad Quito.

Zaczynamy Wielką Przygodę! Z samego rana lecimy na Wyspy Zaczarowane. Lądujemy i 10 minut płyniemy z lotniska na wyspie Baltra do portu. Po drodze będziemy podziwiać różne gatunki ryb w turkusowej wodzie – jesteśmy wszak na Pacyfiku!
Na początek zwiedzamy wyspę Santa Cruz – drugą co do wielkości wyspę archipelagu, najbardziej zaludnioną (ok. 12 tysięcy mieszkańców). Jedziemy do rezerwatu gigantycznych żółwi, który leży w samym środku wyspy. Zobaczymy też słynne formacje lawowe.

Dzień zaczniemy w Tortuga Bay, czyli Zatoce Żółwi. To piaszczysta plaża, gdzie żółwie mamy składają jaja z których wykluwają się młode żółwiki. Tam będziemy pływać z lwami morskimi, podziwiać pelikany i flamingi. Potem płyniemy na największą wyspę archipelagu – Isabelę. Rejs będzie trwał około 2 godzin.

Podczas pieszej wycieczki po Sierra Negra zobaczymy jeden z największych kraterów wulkanicznych na świecie. Stamtąd będziemy rozkoszować się panoramicznym widokiem na wyspę.

Słynne mokradła na wyspie Isabela, zwane Wetlands, obszar, gdzie możemy zobaczyć flamingi, żółwie lądowe i wiele gatunków ptaków. Warto wziąć dobre buty, bo będziemy iść po nierównym wulkanicznym terenie. A na końcu będziemy mieć czas na pływanie w przejrzystych wodach!

Płyniemy na małe wysepki Las Tintoreras. Tworzą mozaikę na turkusowych wodach zatoki i raj dla dzikiej przyrody. Tam będziemy mieć okazję podziwiania legwanów morskich, pingwinów z Galapagos, głuptaków niebieskonogich, lwów morskich z Galapagos i żółwi morskich, które uwielbiają skalisty krajobraz lawy. A jak dopisze nam szczęście, to zobaczymy rekiny rafowe, zwane właśnie Tintoreras . Dla chętnych możliwość nurkowania w krystalicznie czystych wodach otaczających wysepki. Później płyniemy na wyspę Santa Cruz.

Do stacji Karola Darwina podejdziemy spacerkiem z Puerto Ayora. Dowiemy się tam jeszcze więcej o galapagoskiej przyrodzie. I zobaczymy zachowane ciało słynnego Samotnego Georga – ostatniego ze swojego gatunku żółwia. Szukał partnerki, aż wreszcie niestety odszedł bezpotomnie…

Po spacerze jedziemy na wyspę Baltra, na której jest lotnisko. Ostatni rzut oka na legwany i wracamy na kontynent.

Czas na ostatnie zdjęcia i zakupy, a potem żegnamy się z Ekwadorem i wylatujemy do domu.

Lądujemyw chłodnej Europie i zaczynamy snuć wspomnienia i opowieści z Wysp Zaczarowanych….